Aan de westkant van het eiland, met zijn blik op het IJ, komt het nieuwe onderkomen van de Dienst Waterpolitie. Op de onderste lagen van het eerste gebouw, meteen gelegen aan de toegangsweg. De gekozen plaats is niet toevallig. Het verblijf met aanlegsteigers biedt een goed overzicht over wat er zich op het omringende water afspeelt. 

De huisvesting is dan wel prominent aanwezig, maar in zekere zin toch afgeschermd. De reden hiervan is tweeledig: de Dienst Waterpolitie heeft geen publieksfunctie, een al te transparant onderkomen zou niet wenselijk zijn. Aan de andere kant bestaat er de behoefte om ‘gezien te worden’.

‘Houd het open, maar toch bedekt’. Aldus luidde de opdracht waarmee

de architecten aan de slag konden gaan. Zij zijn hierin geslaagd.